Co Maszynopis robi dziś: od pierwszej sceny po plik DOCX, ODT albo EPUB.
Scena stoi na stronie szerokości 660 pikseli, a proza jest wyjustowana jak w książce. Autozapis zapisuje tekst dwie sekundy po ostatniej zmianie.
Pod tekstem widzisz znaki w scenie, słowa, znaki bez spacji i dzisiejszy wynik na tle celu. Skupienie chowa paski wokół tekstu, dopóki po nie nie sięgniesz.
Pulpit pokazuje scenę, w której skończyłeś, z przyciskiem Pisz dalej, oraz objętość książki, liczbę gotowych scen i dzisiejszy wynik.
Obok leży przyrost z 30 dni i lista Do zrobienia: otwarte uwagi, sygnały spójności i sceny do poprawki.
Rozdziały i sceny leżą jak kartki na biurku. Przeciągasz sceny między rozdziałami i same rozdziały, a rozdziały grupujesz w akty.
Każda scena ma stan: szkic, do poprawki albo gotowa. Filtry po wątku, bohaterze i stanie przygaszają pozostałe karty, więc widać luki.
Wydarzenia układasz w dniach opowieści i przestawiasz przeciągnięciem. Każde wskazuje scenę, w której się dzieje, albo ma przycisk Napisz scenę, gdy jeszcze jej nie ma.
Bohaterowie, miejsca, przedmioty i wątki mają własne karty. Karta bohatera ma pola od wyglądu i psychiki po motywacje, a zdjęcie dodasz bohaterowi i przedmiotowi.
Miejsce trzyma galerię zdjęć, wątek pokazuje swoją oś przez sceny, a przedmiot sceny, w których występuje.
Graf pokazuje, kto z kim jest związany: rodziną, miłością, sojuszem, konfliktem albo czymś innym. Przy każdej relacji możesz zapisać opis.
Obecność układa postacie względem scen, więc widać, kto pojawia się w której.
Notatki zbierają w jednym miejscu uwagi do tekstu i znaczniki do dopisania.
Spójność wyłapuje rzeczy do sprawdzenia: nazwę, która pada w scenie, a nie ma powiązania w Świecie, hasło bez żadnej sceny albo wątek, który na długo znika.
Styl pokazuje długość zdań i udział dialogu na tle korpusu polskiej prozy z domeny publicznej.
Link sekretny działa bez konta: kto ma adres, ten czyta. Zaproszenie mailem zakłada czytelnikowi konto, więc jego uwagi są podpisane imieniem.
Czytelnik zaznacza fragment i dodaje uwagę, a przy linku możesz to wyłączyć. Przy zaproszonych widzisz rozdział, w którym są, ostatnią lekturę i liczbę uwag.
Zaproszony jako redaktor poprawia prozę wprost, nie tworzy ani nie kasuje scen, a jego zmiany trafiają do Ciebie jako komentarze przy tekście.
DOCX i ODT zawierają rękopis z otwartymi uwagami jako zwykłymi komentarzami przy zaznaczonych fragmentach. EPUB ma spis treści i metadane.
Do druku otwierasz rękopis w układzie A4 i zapisujesz PDF oknem druku przeglądarki, także w wersji dla osób z dysleksją.
Każda scena zapamiętuje swoje wersje, a ile ich trzymać, wybierasz w ustawieniach. Klikasz datę i widzisz, co dopisano, a co usunięto względem tekstu obecnego. Starą wersję możesz przywrócić.
Ustawiasz cel dzienny w znakach, z weekendami bez celu, a o wybranej godzinie dostajesz przypomnienie o pisaniu. Przypomnienie działa, gdy Maszynopis jest otwarty w przeglądarce.
Pulpit liczy serię kolejnych dni i rekord, rysuje mapę roku pisania i pokazuje odznaki.
Szukasz w prozie, streszczeniach, notatkach i w Świecie, z uwzględnieniem polskiej odmiany, więc szukane „latarnia” znajdzie też „latarni”.
Z poziomu powieści szukasz w niej, a jednym kliknięciem rozszerzasz wyszukiwanie na wszystkie projekty.
Motyw jasny, ciemny albo zgodny z ustawieniem systemu i trzy odcienie akcentu: niebieski, granatowy, stalowy.